Yazar: Hümeyra Gökçe
– Onun ölmesini istedin.
– Hayır ben ona hiçbir şey yapmadım.
– Vızırdamasına dayanamadın.
– Ben bir şey yapmadım.
– Onu dışarıya çıkarmak sana bir külfetti, işi bitsin istedin.
– Asla bir canlıyı öldürmem.
– Asla yapamayacağını söylediğin şeyin onun başına gelmesini istedin.
– …
– Senin elin kirlenmeden, kendi kendine. Belki bir ampule çarparak, sıcaktan. Başına bela olmasın, ama seni de rahatsız etmesin istedin.
– Ben… suçlu değilim.
– Kendini aklamaya çalışma artık. Senin seninle yaşamanı kolaylaştırmak için yalanlar uydurma. Sen onun ölümünü istedin. O vızırtıdan kurtulmak, üstüne konabileceği şüphesini bitirmek ve bu evin sana ait olduğunu kanıtlamak istedin. Bu yüzden hayır, sen isteklerinle de suçlusun. Hareketlerinin sonucuna başkaları karar verir ama ben senin düşüncelerinin hâkimiyim. Ve o yüzden KARAR. Ve o yüzden GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ. Sen yanlış yaptın. Sen yapılmayacak şeyi istedin. Suçlusun. Ve cezanı çekeceksin. O yüzden gereği düşünüldü, sanığın üzerine atılı suçun sabit görüldüğü, dosya kapsamındaki delillerle açıkça ortaya konduğu anlaşılmakla, sanığın bir canlının ölmesini isteme suçundan, Vicdan Ceza Kanunu’nun 81. maddesi uyarınca gece uykusuzluk cezası ile cezalandırılmasına karar verildi.
