Yazar: Suat
Seyr’et!
Bütün mevcudat vahitkarâne işte o sadâyla!
Gözünü yumsa da ağyâr kibriyâne bir edâyla,
Uçuşur elbet kasvetli ruhlar
O nûr saçan asâyla!
Deme, asâdan mânâ ne
Açılsa perde görünür, âlâsıyla!
Yırt esbâbı… At.
Pervâz edersin belki, hiçlik kanadıyla!
